Bediüzzaman Şam’a giderken rastlantı türü bir seyahata gitmiyordu. İslam dünyası Osmanlının halet-i neze geçtiğini biliyor ama bu millete inanıyordu. Onun millete inanması bir ırka inanmak değildi, devlet-i aliyeyi meydana getiren milletin yine kendini toparlayacağına kesin inanmıştı…

Benim, yalınız hayali bir varlığım var, Allah’ın rahmeti her şeyde kesin karar.
Kendine fazla güvenen, nankör insan! Unutma! Seni mükemmel yapar iman. (Abdülkadir Haktanır)

“Namaz dediğin sadece bir gün kılınır” demek isterdik sana… “O da bugündür.” Bak, dün gitti; yarın da gelmedi. “Sen sadece bugün kıl, gerisine karışma!” diyecek kalenderliği gösteremedik sana… Bitmeyecek sandın namazı. Yarın, yarından sonra, yarından sonradan da sonra….

Ne demektir Allah Kerim, pek düşünmeyiz. Oysa, onun anlamına inmek, söylemek kadar kolay değildir.
Düşünüyorum da, kullandığımız kelimelerin tam olarak ne ifade ettiğini araştırsak ne kadar da çok şey öğrenmiş olacağız. Hayatımız nasıl da renklenecek..

Genç nesillerin düşmana ihtiyacı yok; onlar kendi kuyularını elleriyle kazıyorlar. Birçoğunun belki hiçbir geleceği olmayacak; bugünkü çizgilerini aynen devam ettirdikleri takdirde, nesilleri, kendileriyle beraber sona erecek…