Nasıl bir uzv-u insanî hastalansa, yaralansa sâir âza vazifelerini kısmen bırakıp onun imdadına koşar. Öyle de: Hırs-ı hayat ve hıfzı ve zevk-i hayat ve aşkı taşıyan ve fıtrat-ı insaniyede dercedilen bir cihaz-ı insaniye, çok esbabla yaralanmış; sâir letaifi kendiyle meşgul edip sukut ettirmeye başlamış (Abdülkadir Haktanır)

Sultan Alâeddin Keykubat idaresi altındaki beldelerden olan Alanya yaylası köylerinden birinden geçerken su kaynağında bakraçlarını dolduran kadınları görür. Birinden su ister. Kadın suyu verirken üzerine yanındaki çam ağacının sızan balından bir miktar koyar. Sultan balın farkına vararak yanlışlıkla konulmuş olacağını düşünerek balı dışarı atar ve içer. İkinci sefer istediğinde aynı balın konulmuş olduğunu görünce sebebini sorar. (Mehmet Çetin’in yazısı..)

Gerek dinde, gerek felsefede bütün sapmalar akıl, şehvet ve gazabın yerinde sarfedilmemesinden doğduğunu Bediüzzaman Fatiha suresinin izahında anlatır. Kuran ve felsefe tarihi bu akıl, gazap ve şehvetin suiistimalini anlatır, Kur’an özellikle peygamberlerin hayat ve mücadelelerinden örnek verir. (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

Allah kıssaların mesajlarını verir. “Peygamberlerin kıssalarında elbette tam akıl sahipleri için alacak dersler vardır. İyi bilin ki Kur’an uydurulmuş bir söz değildir, sadece daha önceki kitapları tasdik eden , dine ait herşeyi açıklayan iman edecek kimseler için hidayet, rehber ve rahmettir. .. (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

BiTLiS HADiSESi ( 1913 ) NEDiR? (*)   Bediüzzaman Hazretleri Van’a geldiğinde evvela Horhor Medresesi’ni tanzim ve tedris işini ayarlayıp ders vermeye başladığı gibi, 1913’ün yaz aylarında Medreset-üz Zehra’sının temelini atma işini de yürütmekteydi. Bu sene içinde Bitlis hadisesi ismiyle anılan Hizanlı şeyh Selim başkanlığında ve Bitlisli şeyh şehabeddin ve Seyyid Ali’nin kumandasındaki hareketi de zuhura gelmişti. Bediüzzaman Hazretleri bu hareketin yayılmaması, umumileşmemesi […]