Rusya’daki esarette çok sıkıntılar gördüm, Kosturma Vilayeti’nin içinde kalıyordum.
Orada da Tatarların küçük camisi vardı, Volga Nehri kenarında cami nehre bakardı.
Esir zabitler içinde çokça sıkılıyordum, Dışarıda ve izinsiz serbest gezemiyordum.
Tatarlar izin alarak bana kefil oldular, Volga’nın kenarındaki o camiye aldılar.

Bir gün Rus Başkumandanı onları teftiş eder, Teftişleri esnasında O’nun yanından geçer.
Üstad ona selam vermez ve hiç yerinden kalkmaz, İkinci kez geçer yine onu hiç umursamaz.
Üstad’ın hareketine Başkumandan çok kızar, Tercüman vasıtasıyla sebeplerini sorar.

Üstad Kafkas cephesinde epeyce hizmet verir, Rus kuvvetleri gelince O Bitlis’te direnir.
Kuvvetli bir direnişle düşmana karşı koyar, Kazaklardan çocukların kurtulmasını sağlar.
O harpte gönüllülere hep cesaret veriyor, Atını da sağa sola durmadan koşturuyor.

En büyük düşmanımız, Ümitsizlik ve cehalet seline kapılmamız. Bu sebeple hak yolunda her an birleşmeliyiz,
Birbirimizi sevmeli ve kucaklaşmalıyız. Yoksa tarafgirlik edip düşmanlık yapmayalım, Menfaatimiz uğruna kalpleri kırmayalım. Dünyanın fani olduğu herkesçe bilinmeli, Ve imâni esaslara sımsıkı sarılmalı.

Kur’an’ın sönmez ve söndürelemez mânevi bir güneş olduğunu dünyaya isbat edeceğim ve göstereceğim! diyen Bediüzzaman’ın karşısına bir gün şeytan çıkar ve derki… devamı linkte