“Arzu eden ağabeyler buralara teşrif etseler, hizmeti başlatsalar, Risale-i Nur’ a ayna ve hakikatı arayan gönüllerin nefes alacağı adres olsalar, inançsızlıktan perişan olmuş ruhlara ve kalplere ab-ı hayat takdim etseler; kısacası İrlanda’yı da Nurlandırsalar….

Tutuklu olduğu zaman İstanbul kaynıyordu, Hürriyet ve Meşrutiyet hep tartışılıyordu.
Nihayet cezaevinden serbest bırakılıyor, Ve ikinci Meşrutiyet ilan da ediliyor.
Sultanahmet Meydanında bir miting düzenlenir, Üstad hürriyeti öven güzel bir nutuk verir.
Sonra Selanik’e gidip orda da konuşuyor, “Hürriyete Hitap” adlı nutku beğeniliyor.

Konağın kütüphanesi kitaplarla doluydu, Çalışma yapan Üstad’ın tam istediği buydu. Burada fen ilimleri dikkatini çekmişti, Onları öğrenmek için bir zemin oluşmuştu. Bu hükümet konağında kalıyor iki sene, Oradan da Van’a geçer talepler üzerine. Van’da Tahir Paşa ile dostlukları gelişir, Konağın bir bölümünde çalışmaya girişir.

Evladım, duydum ki içinizde bir günahkâr varmış, onun yüzünden ülkenize yağmur gelmiyormuş. Ben de aradım, taradım, içinizde benden daha büyük günahkârını bulamadım. Başımı aldım, çıktım ki siz rahmete, berekete kavuşasınız.

İstanbul’a yerleşiyor bin dokuz yüz yedide, Van’daki sevdiklerini bırakıyor geride. Şarkta bir Üniversite kurmaktı düşüncesi, Arzu ettiği bu istek her şeyden en öncesi. Fen ve din ilimlerini beraber okutmaktı,
Hazırladığı mektubu Padişaha sunmaktı.