Bediüzzaman mahkemede gök gibi gürler, Dini dünya’ya satan zındıkaya açıkça söyler,
Hazreti Âdem’den(AS) bu zamana kadar, Nice enbiya, evliya, toprak altında yatar (Bekir Özcan)

Miladi beş yüz yetmiş bir senesinde, Mübarek Muharrem ayının on yedisinde,
Pazar sabahı, güneşin ilk ışıkları, üzerinde Kâbe’nin, Ordu hazır, hücum emrini beklemekte Ebrehe’nin(Bekir Özcan)

Elçi Hunata, Ebrehe’yle görüşmesini ister, Kureyş’in aziz reisi bu davete icabet eder,
Abdulmüttalip zaten vakar ve heybetlidir, İri yapılı, güzellik sahibi, cömert, çok izzetlidir (Bekir Özcan)

Hapishane koğuşu, çok soğuk, hem de rutubetli, Kimse yok, görüşmek yasak, zaten oda ufunetli,
Denizli hapsinin, ebedi bir meyvesi, Kibrit kutuları içinde, yetiştirilir fidesi (Bekir Özcan)

Gurur, kibir içinde Ebrehe, ordunun en önünde, Kendinden gayet emin, yöneldiler sevinçle Kâbe’ye,
Mekke yolunda, Arap kabileleri ile başlar müthiş bir savaş, Kazandı hep Ebrehe, hedefe yaklaşıyordu yavaş yavaş (Bekir Özcan)