Hazreti üstad şöyle der, vefatından az önce, “Bunlar tepe takla olup gidecek” ben ölünce
“Hiç kimse anlamak istemedi beni”, “Bulaştırmak istediler bana siyaseti” (Bekir Özcan)

Abdü’l-Muttalib, Abdullah’ı aldı yanına, Develerle birlikte düştüler Kâbe yoluna,
İşin en hayırlısına Cenabı Hak’tan talip, Yüce Allaha dua etti Abdü’l-Muttalib (Bekir Özcan)

Sıkıntılı hapishane hayatı bitmiştir fakat, Başlayacak Kastamonu’da sürgün hayat,
Jandarmalar eşliğinde Eskişehir’den ayrılır, Sıkıcı yolculuk sonrası Kastamonu’ya varılır (Bekir Özcan)

Kâbe önünde kurban kesilen yerde, Abdü’l-Muttalib duruyor heybetle,
Oğlu Abdullah teslimiyet içinde, Bıçak hazır babasının elinde (Bekir Özcan)

Nurun tohumu, Barla Isparta çevresinde, Olgunlaşıp meyve verdi, bu mümbit zeminde,
Karakolda falakalarda, hapishanede işkenceyle, Ezayla cefayla piştiler iyice pekiştiler böylece (Bekir Özcan)