Zemzem kuyusu bulunup kazılır, Gelen hacılara her yıl dağıtılır,
Aradan çok maceralı pek uzun seneler geçer, Bir anda bu kadar zaman nasıl da uçup gider (Bekir Özcan)

Şam yolunda yaşanan o müthiş hadiseden sonra, Abdü’l-Muttalip kuyuyu tekrar başlar kazmaya..
Kazı esnasında altından iki ceylan heykeli çıkar, Bulunur kıymetli gömlekler, zırh, silah ve kılıçlar.. (Bekir Özcan’ın şiiri..)

Üstad, koca koğuşta tek başına kalmakta, Daim ibadet edip, Kur’an ve virdini okumakta,
Tifo aşısı vurulacaktır bütün mahkûmlara, Bu bahaneyle zehir verilecek Bediüzzaman’a (Bekir Özcan)

Kureyş büyüklerini hiç mümkün değil ikna etmek, Çare yoktu başka kazı işine bir müddet ara vermek
Bir hakeme danışılmasını Abdü’l-Muttalip teklif etti, Şam’daki kâhin Sa’d b. Hüzeym hakem tayin edildi.. (Bekir Özcan’ın şiiri..)

Vatandaş korku endişe panik içindeyken, Üstad haykırıyordu Eskişehir Mahkemesinden,
“Laiklik anlayışı, dinsizlik demek değildir”, “Eğer böyle ise bu nasıl laik cumhuriyettir” (Bekir Özcan)