Zalim bir firmanın ürününü almak, onun kârına katkı sağlamaktır. Bu kâr, zulmün devamına dönüşür. Sen cips, kola, teknoloji alırsın aldığın o şeyin parası silah, propaganda veya ekonomik güç olarak mazluma döner. Seddü’z-zerâi’ (kötülüğe giden yolları kapatma) ilkesi gereği, bu dolaylı yardım haram hükmüne girer. Aman ne aldığıma dikkat ettiğimiz gibi nereden aldığımıza da dikkat edelim.

Tüketim kültüründe tercihlerimizi bir çok şey etkiler. Ülkenin menşei, içindekiler, şirket politikası gibi. Bizler Müslümanca bir duruş sergileyerek Filistin ve Şarkî Türkistan gibi dindaş ve soydaşlarımıza zulmeden ülkeleri politik ve ekonomik olarak destekleyen firmaların ürünlerini almıyoruz.

İnsan ve insanlık neredeyse aldığı her zaman tanesinde, anında burada misafir olduğunu anlıyor. Çünkü istediği, sevdiği bir şeyi sonsuza kadar elinde tutamıyor. Bundan anlaşılıyor ki biz bu dünyada daimi, kalıcı değiliz yani kazık çakmamışız. Gerçi kazık çaksak bile, zelzeleler, seller, pandemiler o çaktığımız kazığı da söküp atıyor. Bu hadiseler gösteriyor ki, insan bu alemde bir misafirdir ve sermayemiz olan istidat ve kabiliyetlerimizi inkişaf ettirmek için dünyaya gönderildik.

“Siz Avusturya’ya güya boykot yapıyorsunuz, ama onun gönderdiği kalpakları giyiyorsunuz. Ben ise bütün Avrupa’ya boykot yapıyorum; onun için yalnız memleketimin maddî ve manevî mahsulâtını giyiyorum.” 31 Mart sonrasında çıkarıldığı Divan-ı Harb-i Örfîde de Bediüzzaman, “Boykotlarla Avrupa’ya karşı harb-i iktisadî açmaya sebebiyet verdiğimden [sizce] cinayet işledim” sözleriyle savunma yapıyordu. (Ümit Şimşek’in yazısı..)

Arap aktivistler, internet arama motoru Google ve ona bağlı video paylaşım sitesi Youtube’u, Peygamberimize hakaret içeren filmi yayından kaldırmadıkları için boykot etmeye hazırlanıyor.Bu boykotu Türkiyede bir çok sivil toplum örgütünün de desteklediği bildirildi.