Bir çınar gitti. Hem de koca bir çınar. Üstad’ı sanki bir kez daha uğurluyoruz. Bir kez daha Resulullah’a bir komşu gönderiyor gibiyiz. İpek Palas oteli 27 numaralı odanın bir benzeri var Sema hastanesinde. Koridorlarda sanki manevi bir ses “gel kardaşım” diyor. “Sungur! Yanıma gel”. “Vazifeni ifa ettin yanıma gel” diyor adeta. (Ömer Çelebi’nin yazısı..)

Bir röportajında ‘J.R.’ın, öldükten sonra yok olmamak ve ebediyen yaşamak arzusu için, o zamanki kendi inanç sistemi içerisinde söylediği şu sözler dikkatimi çekmişti: “Öldükten sonra yok olmak istemiyorum. Bunun için, öldükten sonra malikanemin satılmayıp neslimden gelecekler tarafından kullanılmasını, cesedimin toprağa gömülmeyip yakılmasını, cesedimin yakılması neticesinde geride kalacak küllerimin malikanemin bahçesine serpilmesini, küllerimin serpildiği bahçe toprağında çeşitli mevsim sebzeleri yetiştirilmesini vasiyet edeceğim..” (Prof. Dr. Mustafa Nutku’nun yazısı..)

Anne ve babalar adeta yalvarıyordu: “Hocam, ne olur kurtarın evlatlarımızı, onların ellerinden de, gönüllerinden de tutun. Kur’anla tanıştırın, İslâmla barıştırın. Biz başa çıkamıyoruz, bari siz eğitin…” Mânevî değerlerden yoksun bir gençliğin geleceğimiz adına ne felaketlerin habercisi olduklarını görmemesi mümkün müydü? Hey!.. Edipler, eğitimciler, öğretmenler! Âciz kalan, çaresizliğini haykıran bu insanlara ne demeliydi acaba? (İsmail Aksoy’un yazısı..)

Ateist değilim Müslümanım deyip, Ataistik şekilde bir hayat döngüsü içinde yaşam standartlarını en tepeye çıkarmaya çalışırlar. Kimi zaman birilerinin sırtına kimi zaman ise başkalarının omuzuna basarak yükselirler. Ama hiçbir zaman bu kurgunun içinden çıkma gayreti içinde olmayı düşünmezler. Gaflette olduklarını inanmazlar. (Aytekin Coşkun’un yazısı..)

İtiraf etmeliyim ki, fuarda bana, aradığım şeyi bulmak için doğru yerde olduğumu söylediğinizde biraz şüphem vardı. Neden bahsettiğinizi de pek anlamamıştım, fakat şimdi görüyorum ki, kesinlikle haklıymışsınız. Asa-yı Musa insanlığı değiştirebilecek kıymette bir kitap ki, kendi düşünce tarzımda bazı değişiklikler yapmaya başladığını hissediyorum. Bütün bunların yanında diyebilirim ki; tek kelime ile HARİKA BİR KİTAP! Gerçek şu ki, Risale-i Nur’u tanıdığımdan dolayı kendimi ayrıcalıklı biri olarak hissediyorum…