Uzakdoğu’da çeşitli üniversiteler ve İİKV işbirliğinde 4-8 Aralık 2012 tarihleri arasında konferanslar zinciri başlıyor. İlk olarak Malezya’da gerçekleştirilecek olan konferans sonra Endonezya’da devam edecek. Düzenlenecek olan bu konferanslarda Bediüzzaman Said Nursi’nin fikirleri üzerinde durulacak ve İslami çalışmalardaki yerine değinilecek.

Dört buçuk yıllık savaş ve esaret döneminden sonra İstanbul’a gelen Bediüzzaman kederliydi. İslam Hilafet’ini temsil eden Osmanlı Devleti’nin Birinci Dünya Savaşı’nı kaybetmesi onu derinden sarsmış, çektiği çileleri katmerlemişti.Bediüzzaman Osmanlı’nın durumuna üzülmekte haklıydı. Zira, Osmanlı’nın saplandığı bu amansız girdap, içinden çıkılmaz haldeydi. (Tarihi vesika ve kaynaklarıyla anlatılan bu hikayeyi tek solukta okuyacaksınız..)

Buradaki kısa derlemede Üstâd’ın 1908-1920 yılları arasında 10 kadar gazetede neşrettiği 40’a yakın makālesini bir cedvelde toplamağa çalıştım.. Eksikler, hatâlar, mükerrer yazılanlar olabilir.. Bunların bir kısmının şahsımdan kaynaklandığının farkındayım.. Bir kısmı da belge asıllarına ulaşamamaktan.. (Bilal Tunç’un çalışması..)

İtiraf etmeliyim ki, fuarda bana, aradığım şeyi bulmak için doğru yerde olduğumu söylediğinizde biraz şüphem vardı. Neden bahsettiğinizi de pek anlamamıştım, fakat şimdi görüyorum ki, kesinlikle haklıymışsınız. Asa-yı Musa insanlığı değiştirebilecek kıymette bir kitap ki, kendi düşünce tarzımda bazı değişiklikler yapmaya başladığını hissediyorum. Bütün bunların yanında diyebilirim ki; tek kelime ile HARİKA BİR KİTAP! Gerçek şu ki, Risale-i Nur’u tanıdığımdan dolayı kendimi ayrıcalıklı biri olarak hissediyorum…

Malatya da yapılan hizmetlerin genel sunumu 14-10-2012 Pazar günü slayt eşliğinde yapıldı. Hizmetimizde ruh ile cesedin iki ayrılmaz parça gerçeği yeniden vurgulandı. Çocuklarının vesilesiyle namaza başlayan veliler olduğunu müşahade ettik. Haftalık okunan kuran hatimleri, ve sohbetlerde Risale-i Nur’ları ellerine geçiren insanlar, kısa bir süre sonra, hattâ bazan risalelerin ilk satırlarından itibaren, kâinatı bir kitap gibi okumaya başladıklarını hissediyorlardı.