İsraf, saçıp savurmak, boş yere harcamak, kıymetli olanı kıymetsiz yerde kullanmak demektir. Bu yüzden müsrif, hem kendine , hem de başkasına zarar verir. Müsrif, hem akılsız, hem de ahlaksızdır. En büyük zararı kendisine verir. Kötü örnek olur, zayıf karakterli ve bilinçsiz insanları da etkiler. Savurganlığı nisbetinde, insanların kızgınlığını, kırgınlığını ve nefretini kazanır.. (Vehbi Vakkasoğulu’nun yazısı..)

.. kurtuluşlarının birbirinin kurtuluşuna baktığının farkına vardıkları; bu bakımdan, Bediüzzaman’ın ümidiyle ‘uhuvvet-i İslâmiyenin mucizelerinin görüleceği’ bir zeminin ipuçlarının görüldüğü bir zeminde bu ülkede, Suriye’de, Mısır’da, İslâm coğrafyasının diğer kısımlarında yaşananlar, bana bir ‘küresel ahzâb’la yüzyüze olduğumuzu hatırlatıyor. (Metin Karabaşoğlu’nun yazısı..)

Birtakım keşfiyata ve meşhudata, rüyalara ve rü’yetlere mazhar olmak, bir ‘imkân’ olmanın ötesinde, bir ‘imtihan’ ve hatta bir ‘ibtilâ’dır. Bu keşfiyat ve meşhudat, onları ümmetin aynasında ve asfiyanın mihenginde Kitab ve sünnetin terazisiyle tartan için belki bir ‘imkân’dır. Ama doğrudan onlara itimad eden için bir imtihan; hatta başkalarına açılmayan sır ve mânâların kendisine ifşa olunduğu ümidiyle kendisine bir makam biçenler için belâ ve ibtilâdır. (Metin Karabaşoğlu’nun yazısı..)

Onun içindir ki, cemaat adına siyasi faaliyette bulunmak, siyasi partilerle pazarlıklar içine girmek, devlet içinde kadrolaşmak, iktidara ortak olmaya çalışmak gibi faaliyetlerin tamamı Risale-i Nur’un hizmet ve Kur’an hizmetiyle tam bir tezat teşkil etmektedir. Risale-i Nur talebeleri böyle faaliyette bulunmayı Üstad’larından miras aldıkları kutsi hizmetin kutsiyetini bozmak olarak görürler ve bundan şiddetle kaçınırlar.

İnsan secde-i şükran borcunu, bilecektir, Gurura paydos, lüzumunu his edecektir..
Kulun yüce makamı, nedir öğrenecektir, Allaha şükür borcunu, ifa edecektir..
Ona karşı eğilen o baş, yükselecektir, Böylece, kêmale erdiğini bilecektir. (Abdulkadir Haktanır’ın şiiri)