Selamun Aleyküm abiler, NurNet.Org’dan 25 Mayıs 2011 de gelen çağrıyı Cenab-ı Allah okutturdu. Hamiyetli ve gayretli abileri sevketti ve İrlandaya geçtiğimiz haftalarda Dershane açıldı. Yer, Kuzey İrlanda başkenti Belfast. Bende şu duygu uyandı; ” Cenab-ı Allah Hafizdir, hiçbir şeyi zayi etmiyor. 4 Sene önce o mesajı yazan kardeşimizden Allah razı olsun. Ne diyelim, darısı hizmetin olmadığı diğer ülkelere olsun inşallah. Selam ve Dua ile..

Aslında ne kadar kolaydı kapıyı çekip çıkmak… Çalışan kadın olmak… Şıkır şıkır giyinip süslenip; işi gücü, ne var ne yoksa evde bırakmak… Evde sadece işler değildi kalan; kadınlığımı bıraktım yıllarca, yeteneklerimi ve huzurumu da. Fıtratım evde beni bekledi ve ben ise ondan bihaber dışarıda huzuru aradım. Onsuz olamadı, fıtratıma rağmen bulamadım mutlu olmanın yolunu… Kadın olmanın en ayrıcalıklı hissini tatmıştım ilk defa; anne olduğumda… (Gonca Anıl’ın yazısı..)

Risale-i Nur hizmetinin değişmez metodu Risale-i Nur okumak ise, değişmez üsleri de Nur medreseleridir. Medrese-i Nuriye, medrese, dershane gibi isimlerle de anılan Nur medreseleri, Risale-i Nur yoluyla Kur’ân’a hizmet etmeyi hayatlarının en büyük gayesi olarak belirlemiş olan insanların barındığı, bir araya geldiği ve Risale-i Nur dersleri yaptığı evlerdir. Bu evlerin başlıca özellikleri şunlardır.. (Ümit Şimşek’in yazısı..)

Şu gözlem ve hükmümde yanılıyor muyum? Jakoben ögelerle bezenmiş, temeli benimsetme ve şartlandırma kültürüne dayalı bu eğitimle, farklılığı zenginlik gören esnek zihin yapısına sahip insanlar yetiştiremiyoruz. Gençlerimiz alıştırıldığından farklı bir söz veya düşünceyi duyduklarında, kişiliklerine saldırılmışçasına şiddetli ve otomatik tepkiler vermektedir. Bu bataklık, özlediğimiz diyalog zemininin oluşmasını engellemekte; kutuplaşmanın, farklılığa tahammülsüzlüğün kaynağını oluşturmaktadır. (Prof. Dr. Osman Çakmak’ın yazısı..)

“Ders yapılan yer, okul, üniversite” anlamlarına gelen “medrese,” Risale-i Nur hizmetinde önemli bir yere sahip bir kavramdır. Bediüzzaman Said Nursî, gençlik yıllarından itibaren “Medresetü’z-Zehrâ” adını verdiği bir projeyi hayata geçirmek için çalışmıştır. Bu, din ilimleriyle fen bilimlerinin birlikte okutulacağı bir üniversitenin kurulmasını hedef alan bir projeydi. Hapishanelere düştüğü zaman, buraları da iman dersleri yapılan birer okul haline getirmiş ve Yusuf Aleyhisselâma izafeten “medrese-i Yusufiye” adını vermişti… (Ümit Şimşek’in yazısı..)