İşte kabrimin başına ulaştım, boynuma kefenimi takıp kabrimin başında uzanan cismimin üzerine durdum. Başımı dergâh-ı rahmetine kaldırıp bütün kuvvetimle feryad edip nida ediyorum

Ne çok parlar gözümde, cemalin ya Resülallah, Evet doldurdu ȃfȃki, celalin yȃ Resülallah.
İşte on dört asır evvel, ayın on dördü didarın,(1) Doğup nurlattı dünyayı, Cemalin ya Resülallah (Abdülkadir Haktanır)

Ağır, ağır; lapa, lapa; havada süzülerek yağıyor kar, Miski amber gibi, ter temiz hava var, bayılıyor insan,
Derin bir nefes, ruhumun en ince hassas telini çaldı, İlahi bir musikiyle, ulvi ve kutsi ses etrafa sanki yayıldı (Bekir Özcan)

Mefkuresiz ve hedefsiz bir cemiyet, iki ayaklı cenazelerden başka birşey değildir. Bizim, ecdattan evlada devretmiş ve kökleşmiş olan en birinci gaye ve maksadımız; “İMAN VE İSLAMİYET’TIR” (Çetin Kılıç)

(Başkalarına imrenme, çok kimseler var ki senin hayatına imreniyorlar.)