İnsanoğlunun en büyük sermayesi kendi hayatıdır, yaşadığı ömürdür. Bu ömür sermayesini kimimiz boş ve gereksiz şeylerle sarf ederken, kimimiz kıymetini bilip “Bu vaktimi zayi etmemek meyvedar etmek için ne yapmalıyım?” der ve vaktini dolu dolu yaşayarak ömrüne renkler katarak harcar (Said YÜKSEKDAĞ)

Bir zaman ihtiyarlığa ayak bastığımdan, gafleti idame ettiren sıhhat-ı bedenim de bozulmuştu. İhtiyarlıkla hastalık, müttefikan bana hücum etti. Başıma vura vura uykumu kaçırdılar

Peygamber efendimiz, (sav) Rabbinden ümmeti hakkında niyazda bulunduğunu, üç talebinden ikisinin kabul gördüğünü ama ötekine icabet edilmediğini ferman etmiş. (Mehmet Abidin Kartal)

Genelde terapi sırasında çok sıkıntılı insanları dinlerim ve çoğu kendi yaşadıkları sıkıntılar ile hayatın anlamsızlığı arasında bir ilişki kurarlar ve bunu; “Benim yaşadığım hayat anlamsız demek yerine, bu dünyanın kendisi zaten anlamsız” demeye getirirler (Kenan Taştan)

(Abdülhamit Oruç)