Ve Ramazan geldi Filipinlere. Maddi manevi bereket ve bolluğu ile geldi dünyanın her yerinde olduğu gibi. Bu Kur`an ayında hatim programları yapıldı. İlahi mesaj daha fazla okunup anlaşılmaya çalışıldı. Geceleri sabahlanıp dualar edildi. İftarların ve teravilerin keyfi çıkarıldı ve çıkarılıyor. Yeni Müslüman olup ilk defa oruç tutan kardeşlerimizin heyacanı vardı. (Bu güzel yazıyı okumak için resme/başlığa tıklayınız..)

Hayatın deneyleri ve darbeleri bazılarımızı olgunlaştırır, bazılarımızı imha eder. Herkes iki yoldan birini seçmek zorundadır. Ya olgunlaşacağız ya da yıkılacağız. (Nevzat Tarhan’ın kaleminden..)

İnandığı gibi yaşamak, belagatin en tesirlisidir. Dikkat edin, İslam büyükleri, susabildikleri kadar susmuşlar, sadece İslamiyet’i yaşamışlar. İslamiyet’i zamanla öğrendikçe bizim vazifemizin sadece ve sadece İslamiyet’i öğrenmek, anlamak ve yaşamaktan ibaret olduğunu anladık, çok rahatladık. Şimdi sohbetlerde soruyorlar, “Hizmet nedir? Nasıl hizmet edebilirim?” Diyorum ki; İslamiyet’i öğren, anla ve yaşa! En güzel hizmet budur. (Hekimoğlu’nun harika yazısı.. Başlığa tıklayınız..)

Her ne kadar siz çoğunluğu hristiyanların teşkil ettiği bir ülkede müslümanlar olarak zorluk çekseniz de, sorunlarla karşılaşsanız da Alem-i İslam olarak bütün dünyada yasayan müslümanlar hepimiz tek bir aileyiz ve sizin yanınızdayız, bu Ramazan da sizinle beraberiz. Allah’ın bize ihsan ettiği nimetleri sizinle paylaşmaktan büyük mutluluk duyuyoruz… ( Filipinler’deki, bu güzel iftar haberi için başlığa/resme tıklayınız… )

Elbette bu kaldırımlarda birçok izler bırakıyorlar her seferinde. Ama en silinmezlerinden biridir belki bu kare. Siyah renkli bir çift erkek ayakkabısı. Ve bir çift çorap. Sonra bir çorap paketiyle aynı yerde duran ambalajı.