Peygamber Efendimizin (s.a.v) insanlara İslam’ı, insanların içinde bulundukları şartlara ve ihtiyaçlarına göre kademeli olarak anlattığı gibi anne babaların da çocuklarını terbiye ederken, onların gelişim dönemlerini ve ihtiyaçlarını göz önünde bulundurmaları gerekir…

Erkekler de Allah’ın kulu, kadınlar da. Karşı cinse yaptığımız bir haksızlık, bir yönüyle hukukullaha dokunuyor, Allah’ın bir kuluna zulmettiğimiz için. Diğer yönüyle kul hakkına giriyor, o kişiye haksızlık ettiğimiz için…
(Prof. Dr. Alaaddin Başar)

Çocuk ruhsal yapılanması henüz tamamlanmamış insandır. Bu yapılanmanın zarara uğramaması için Allah sanki çocukların içine “kişilik koruma düzeneği” yerleştirmiştir. Bu düzenek, çocuğun yapılanmakta olan kişiliğine zarar verici bir unsurla karşılaştığında, “bilinçaltı bir refleks ile” koruma kalkanı oluşturur…

Bağımlılık bir hastalıktır. Tedavi edilmelidir. Fakat bu tedavi bağımlıların tek başına başarabilecekleri bir şey değildir. Toplum olarak bu kardeşlerimizin tedavisi için seferber olmalıyız. Oradaki bir annenin söylediği gibi, herkes bu çocuklar için “onun yerinde benim çocuğum da olabilirdi” düşüncesiyle hareket etmedikçe çözüm zor… (Muhiddin Yenigün)

Çocuk, hayret makamında, fıtratına uygun bir hayat yaşamak ister.. Peki bu hayatın yoğun koşturmasında kendini kaybeden, gönlünün sesine uzak düşen ebeveyn, komşu ve büyüklerle nasıl mümkün olabilir ki?…