Ben evimde konforlu ve rahat koltuğumda ve çok çeşitli iftar soframda otururken, oğlumun gözlerine her baktığımda bana Gazze deki Muhammedi hatırlatıyor, Suriyedeki Abdullah’ı hatırlatıyor, Myanmar daki Hasan’ı hatırlatıyor. (Zübeyir Kılıç)

El kaygısını attığımız zaman üzerimizden büyük bir yük kalkacak. “Elin ağzı torba değil ki büzesin” demiş atalarımız. Ne yaparsan yap elin ağzını kapatamazsın. Yapılan davranış iyi ya da kötü kimi övecektir kimi yerecektir. Herkes kendi elindeki teraziye göre tartacaktır. Önemli olan bizim elimizdeki terazinin doğru tartması. (Sema Maraşlı’nın yazısı..)

Yetimlik, çoğu zaman anne ve babanın ölmesi ile gerçekleşmiyor.Bazen anne ve babanın ayrılması ile yetim olunuyor.Çünkü çocuktan uzaklaşan anne veya baba artık çocuğun o saf ve masum kalbinde manen ölmüş oluyor.Artık çocuğun yüreğinde doldurulamayacak kadar çok büyük bir boşluk oluşuyor.(HAMİT DERMAN’IN YAZISI)

Bu suali aile içinde kime sorabiliriz? Elbette aileyi teşkil eden iki temele. Kimdir bu iki temel? Bey ile hanımefendiden başkası olamaz. Çünkü ailenin hem temeli, hem de ayakta tutan direkleridirler bu iki insan. (Ahmed Şahin’in yazısı..)

Ailevî sorunların meydana gelmesinde ve sürmesinde en önemli faktörlerden birisi, eşlerin birbirlerini yanlış tanıması ve yanlış anlamasıdır. Sorun olan ailelerde iki taraf da, kendisini hatasız ve kusursuz görüyor. Her zaman en doğruyu kendisinin yaptığını, gereken fedakârlığı gösterdiğini, ancak hep haksızlığa uğradığını düşünüyor. (Cemil Tokpınar’ın yazısı..)