Bediüzzaman, edebiyat dünyasındaki en büyük hastalığı “lafızperestlik” olarak tanımlar. Ona göre lafız, mananın üzerine örtülen süslü bir perde değil, o manayı en saf haliyle gösteren şeffaf bir cam olmalıdır. Bu noktada sanatın tek bir şartı vardır: “Sanat, hakikatin emrinde olmalıdır.” (Çetin Kılıç)

Dünya, hava denizi içinde yüzen devasa bir gemi gibidir. Dağlar bu geminin hem direkleri hava tabakasına tutunmayı sağlar hem de demirleri gemiyi dengede tutan ağırlıklar hükmündedir. Bu, yerkürenin dönüşü sırasındaki sarsıntıyı önleyen bir denge mekanizmasıdır. (Çetin Kılıç)

Birey güzel ahlâk üzerinde hareket ettiği zaman dürüstlük, adalet, sabır, hoşgörü ve sadakat gibi ahlâkî değerleri sergilemiş olur. Kısaca ahlâkın temel amacı, bireylerin ve toplumların huzur içinde yaşamasını sağlamaktır. (Rüstem Garzanlı)

Cenab-ı Allah kâinatta her şeyi zıddı ile yaratmıştır. Mesela güzel- çirkin, cömert- cimri, iyi niyet kötü niyet gibi misalleri çoğaltabiliriz. Yani Allah dışındaki her şey zıddıyla, O ise zatiyle kaimdir. (Rüstem Garzanlı)

Annem, kurutulmuş tandır ekmeğinin hamurunu yoğururken ben de ilkokul kitap ve defterimi alıp annemle matematik dersime çalışırdım. Ne annem ne de ben Türkçe bilmiyorduk, okulda öğrendiğim birkaç kelime Türkçe ile meramımı anneme anlatırdım. (Rüstem Garzanlı)