Bediüzzaman…

Her nedense insanoğlu garip bir varlıktır. Her gün ölümün gölgesinde yürür, ama onu kendi üzerine düşmüş saymaz. Yakın bir akrabanın cenazesine gider, toprağa verilen bedenin ardından dua eder, fakat sanki o kabre giren yalnızca başkasıdır (Rüstem Garzanlı)

(Rüstem Garzanlı)

Hafta sonu eşimle yürüyerek markete gittik. Dönüşte poşetleri eşim taşıdı, yolda yorulunca kaldırıma oturup dinlendi. Ben de bastonuma dayanarak ayakta bekledim. Bizi uzaktan izleyen yaklaşık 60 yaşlarında bir adam… (Rüstem Garzanlı)

Ve belki de en büyük makam, makam istememektir… Yani öyle bir makam ki: hiçlikte sonsuzluk bulan bir makam.” Tıpkı Ebû lâ şey olarak imza atan Üstâd Bediüzzaman hazretleri gibi.