Aklımızda, fikrimizde ve bütün benliğimizde fırtınalar koparacak çok zevkli bir konuya giriyoruz bugün. Bu nedenle, konuya tam odaklanmamız gerekiyor: Elektronik ve ilginç hediyelik eşyalar satan bir mağazayı dolaşırken, mıknatısla dönen Dünya KÜRE’LERİ dikkatimi çekti. Yer küremizin boşlukta dönüşü gibi, bu sembolik dünya küreleri de tamamen boşlukta ve kendi eksenleri etrafında dönüyorlardı. Yakından inceledim ve biraz teknik bilgi aldım. (A. Raif Öztürk’ün yazısı..)

Müslümanlık, amel yapmadan ben Müslüman değil miyim demekle olmadığı gibi, yalnız namaz kılmakla da olmaz. Müslüman bütün hayatında dininin vecibelerini yerine getirmekle mükelleftir. (Abdülkadir Haktanır)

Ebussuûd Efendi hem anne hem baba tarafından çok âlimler yetiştirmiş bir aileye mensuptur. Annesi meşhur matematikçi ve astronom Ali Kuşçu’nun yeğeni veya kızı olan Sultan Hatun’dur. Ali Kuşçu da amcasıdır. Babası, Sultan Beyazid-i Velî’ye yakınlığıyla bilinen ve “Hünkâr Şeyhi” olarak da anılan zamanın âlimlerinden Şeyh Muhyiddin Mehmed Yavsı’dır. Mehmet Efendi bugün Çorum’un bir ilçesi olan ve her devirde yetiştirdiği âlimlerle temayüz eden İskilip’te dünyaya gelmiş, daha sonra Padişah’ın daveti üzerine İstanbul’a yerleşmiştir.

Gece yastığa başını koyup ağlayan senden başka mahluk var mı? “İnsan kâinatın en câmi bir meyvesi olduğu için, kâinatı istilâ edecek bir muhabbet, o meyvenin çekirdeği olan kalbine derc edilmiştir.” Herkese kalbini açıyorsun. O kadar çok sevgi var ki, tüm dünyaya yeter gibi geliyor. Herkes seni sever gibi geliyor. Yanılıyorsun. Kalbinin şefkati hem gücünü hem güçsüzlüğünü arttırıyor. İnsana Allah’ı en çok şefkati arattırıyor. Çünkü şefkat ettiğin kadar üzülüyorsun. Acıdığın kadar acıya da talipsin. Ve insanlar, şefkat ettiğin kadar seni üzüyorlar. (Ahmet Ay’ın yazısı..)

Allahın varlığına inanırsan? Günde beş vakit namaz, kılıyorsan?
Ramazanda orucunu, tutuyorsan? Kalp ve gönülden, tebrikler sana…
Her şeyi var edeni, biliyorsan? İşini besmeleyle, başlıyorsan?
Allaha bol bol şükür, ediyorsan? Çok bahtiyarsın sen, ne mutlu sana… (Abdulkadir Haktanır’ın şiiri..)