“O nuru gönder ilahi, asırlar oldu yeter! / Bunaldı milletin afak’ı, bir sabah ister. “Doğrudan doğruya Kur’an’dan alıp ilhamı, / Asrın idrakine söyletmeliyiz İslam’ı” diyen Milli şairimiz Mehmet Akif Ersoy 20 Aralık 1873 yılında dünyaya teşrif etti ve gene Aralık ayı içerisinde 27 Aralık 1936 yılında vefat etmiştir.

“Gerektiğinde kendimizi de eserlerimizi de Allah için fedaya hazır olacağız. Eğer eserimiz dediğimiz şey İslam’a zarar verecek bir maksat için alet olacaksa, onu feda etmeye hazır olacağız. Eğer Akif eserini putlaştırsaydı onu feda edemezdi. Bu bir nevi Hz. İbrahim’in önce babasıyla, sonra Nemrut’un ateşinde kendisiyle, sonra ailesiyle, sonra da biricik oğlu ile imtihanı gibi.” (Nuriye Kayar’ın yazısı..)

Şöyle yukardan bir bakarsanız Türk basınında insanlara faydalı olma ve onları eğitme gibi gayeler kayboldu, idealsizlik ve hedefsizlik dava sahiplerinin davası oldu. Çile en iyi eğitici öğe iken onun yerini file, Allah korkusunun yerini başka korkular aldı. Eleştiri disiplini yok, hiçbir zaman olmadı, olacağı da yok. Mehmet Akif bir ayeti şöyle tefsir eder “ Ya eyyühellezine amenuittekullaha hakka tükatihi” –Ey Müslümanlar Allah’tan nasıl korkmanız gerekiyorsa öyle korkunuz” (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

Sevmek ve sevilmek, Allah’ın vasfıdır. Sevginin sebebi ise güzelliktir. Gerçek güzellik ise Allah’a aittir. (Hatice Başkan)

Bundan birkaç ay önce Tekirdağ / Çorlu’da bulunan Süleymaniye Camii’ne öğle namazını kılmak için gittim. İçeri girdiğimde hoca efendinin cami adabı üzerine cemaate vaaz veriyordu, oturdum ve dinledim. Sırasıyla güzel güzel cami adabını anlatırken, camide cemaate rahatsızlık verilmemesi gerektiğini belirten maddeye sıra geldi. (Halil İbrahim DEDE)