O halde Ey Türkiye’nin gençliği, özellikle de Türkiye’nin güneydoğusunda yaşayan Kürt-Zaza kardeşlerim. Eğer kendinizde bir enerji bir hamaset duygusu görüyorsanız buyurun bu enerjinizi milletinizin güzel değerlerini ve erdemlerini tahrip etmede değil, milletinizin terakkisi ve kalkınması için kullanınız. Milletinize ecdadınız olan Hz. İbrahim, Ahmedi Xâni, İbn Salah Şehrizûrî, Mevlânâ-i Halid Kürdi (Bağdadi) ve Bediuzzaman Said Nursi gibi hizmet ediniz ki millet de sizi ma’şeri vicdanlarda bu büyük insanlar gibi hayır ile yad etsin. (Prof. Dr. Hayati Aydın’ın yazısı..)

Ya Rabbi bizlere, senin “İRCİIİY” (yani artık bana dön) emrine muhatap olduktan (yani öldükten) sonra, arkamızdan bol bol Kur’an okuyan nesiller nasip eyle” dedi. Gümbür gümbür “AAAMİİİİN” seslerinden sonra hoca dua etmeyi kesti ve ellerini indirdi. Şaşkın şaşkın bakışan cemaate müşfik bir ses tonuyla: “Sizler bu duaya HANGİ YÜZLE amin diyorsunuz? Bu duaya amin demeye hakkınız yok ki! (A. Raif Öztürk’ün yazısı..)

“Bir eser okunacağı veya bir söz dinleneceği zaman, evvelâ قَالَ لِمَنْ وَ قَالَ لِمَا وَ قَالَ فِيمَا وَ قَالَ مَنْ yani: Kim söylemiş? Kime söylemiş? Ne için söylemiş? Ne makamda söylemiş? olan bir kaide-i esasiyeyi, nazar-ı itibara almalı..” İnsanların, ekseriyetle bu kaideye aykırı hareket ettiği görülür; bu sebeble yanılırlar ve başkalarını da yanıltırlar. (Prof. Dr. Mustafa Nutku’nun yazısı..)

“Kader hükmünü icrâ edince, insanların basar ve basireti bağlanıyor” kaidesi burada da geçerlidir. Meseleyi hemen hükme bağlamak doğru değildir. Ancak bu olayın tasvip edilecek bir yönü de yoktur. (Prof. Dr. Ahmed Akgündüz)

Rabbimin yardımıyla, hatmettiğim bu kitap! Allah’tan İnsanları kurtarıcı son hitap.
Kâinatı baştan başa aydınlatan O nur, Katılaşmış gönülleri yumuşatan Odur. (Abdülkadir HAKTANIR)