Barla, o gece fırtınalı şiddetli esti rüzgâr, Sevinçten alkış tufanına tutuldu ağaçlar,
Hasretle misafirini bekliyordu ulu çınar, Aşkla, şevkle su akıtacaktı tarihi pınar (Bekir Özcan)

Her derdin devası var ölüm ise çaresiz, Her yerde kol geziyor geliyor sessiz sessiz,
Ölümdür her hanenin ışığını söndüren, Odur herkesten sonra o mekânı terk eden (Ahmet TANYERİ)

Dünyanın kendi etrafında dönmesiyle gece gündüz, Güneş’in etrafında dönmesiyle de mevsimlerin meydana geldiğini bugün herkes biliyor. Dünya yaratıldığından beri bu kanun geçerli olmasına rağmen, insanların bu bilgiye ulaşmaları için maalesef çok uzun yılların geçmesi ve teleskopların icadını beklemek gerekmiştir. (Dr. Selçuk Eskiçubuk’un yazısı..)

Madem kendisinde bu sıfatlar yok neden kendine öyle hitap ediyor? İşte çok dikkat edilmesi ve hata edilmemesi gereken nokta burasıdır. Okurken veya birinden dinlerken “Vay be! O da böyleymiş.” diye düşünmeden önce fark etmemiz gereken bir ayrıntı var burada. Bediüzzaman bu sıfatları kendisi, şahsiyeti için kullanmıyor. Nefsi için kullanıyor. Ve nefis tüm bu sıfatlara sahiptir. Onda da bizde de… (Muhiddin Yenigün’ün yazısı..)

Asıl hicret, dinsizlikten imana kaçmak, Sonra, Allah’ı memnun etmeye çalışmak.
Ondan sonra, günah yapmamaya alışmak, Sonra, sevaplı hayatın peşine koşmak. (Abdülkadir HAKTANIR)