Adem (a.s.)’dan kıyamete dek olacak insanlar toplansa belki 1/4’ü ehl-i necat olacaktır. 3/4’ü necat olmayacaktır belki. %25lik insan ehl-i necat olacaktır. Zahirde bu zararlı, şer gibi görünmekte çünkü %75 dalalete gitmektedir.(Muhammed Numan ÖZEL)

Hakikaten insanın bilmediği şeye düşman olması fıtratına müdahaleler neticesinde olmaktadır. Yalnızlık zahirde sessizliktir; ama o sessizlik değildir. Çünkü insan sessizlikten ürkmekte, korkmaktadır (Muhammed Numan ÖZEL)

Bugün için konuşulan dillerin kesin sayısı bilinemiyor. Her çocuk annesinden aldığı eğitimle konuşmaya başlar. Her milletin ana dili, kaderin bir mührüdür. Farklı farklı oluşları yaratılmadan önce planlanmış ve kader defterine yazılmıştır. Annesinden konuşma öğrenen bir bebeğin beynine bir düşünme program kurulur. Bu yüzden eğitim ve öğretimde anadilin üstünlüğü ve kolaylığı vardır. Konuşulan bazı diller yazılı dil haline gelmemiştir. Kur’an, insanların farklı milletlere ayrıldığını ve birbirini tanımalarını istemektedir. Birbirini tanımak ise dille olur. (Dr. Selçuk Eskiçubuk’un yazısı..)

Sevmediği birisi geliyor ama onunla konuşuyor konuşması gerekiyor. Bu ihlastır; ama sırr-ı ihlas değildir. Çünkü bir şey insanın batına tesir etmemişse amiyane tabirle içine sinmemiş öz olmamışsa sırr-ı ihlas olmamıştır. (Muhammed Numan ÖZEL)

İnsanın birinci muhatabı kendi nefsidir. Üstadımız, “Nefsini ıslah etmeyen başkasını ıslah edemez.” buyurur. Buna göre, bir insan diğer insanlara hakkı tebliğ edip onları günahlardan menetmek istiyorsa, bunun birinci şartı kendini ıslah etmesidir. “Lisan-ı hal lisan-ı kalden daha kuvvetli tesir ettiği” için, insan önce kendi özel âleminde İslam’ı yaşamalı, örnek ve özenilecek bir insan olmalıdır. Bunda başarılı olduğu takdirde, başkalarını sözle de ikaz ve irşat yoluna gidebilir.