Bilimler güya bize evreni anlatacakken, konuşan kâinatı lal bıraktı, dilsiz hale çevirdi. Kafalarındaki şirki, inkârı, nihilizmi Allah’ın insan için hazırladığı hizmetçileri olan varlıklara yaydılar. Onları, birer harf iken müstakil, bağımsız varlık haline getirdiler. Bediüzzaman bilimlerin bu şirk vaveylasına isyan etti, bütün varlıkları Allah adına konuşturdu… (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

Bazı bela ve musibetlerin gelmemesi için bazı kimseler diyet olarak vefat etmektedir. Yakın zamanlarda çok iyi hatırlıyorum ki bazı Ehass-ı Has vasfına sahip olan vakıflar, kardeşler trafik kazalarında vefaat etti. (Muhammed Numan ÖZEL)

Bu yaratılışlar tesadüfen oluşan, basit sebeplere bağlanabilen veya tabiat yapıyor, oluyor diyerek geçiştirilecek cinsten olaylar mıdır? Bilinçli, kasıtlı ve iradeli olaylar mıdır? Her olayın arkasında yoksa O mu vardır? Tabiatta bu olup bitenler bize ne anlatıyor? O, zıtların diliyle bize ne söylenmek istiyor? O’nun kudret ve iradesi her şeyi kuşatmış ve her türlü kanunu O mu koymuştur? Öyleyse O, kanunların mahkumu değil hakimidir, isterse onu iptal mi eder? (Dr. Selçuk Eskiçubuk’un yazısı..)

Batı dillerinde Cumhuriyetin bir anlamı da bir milletin kendi kendini yönetmesidir. Bu yönetim şekli yalnızca tek tabanlı değildir, sosyalist, demokratik, laik veya dindar temelli de olabilir. Geçmişte İslam dünyasındaki dört halife dönemi, Rusya, İran ve Libya devletler bunlara örnek olarak verilebilir. Dört halife döneminde seçimle iş başına gelen halifeler, hem halife hem de cumhurbaşkanı olarak gerçek adaleti ve şer’i hürriyeti taşıyan dindar cumhuriyetin örneğini vermişlerdir. (Dr. Selçuk Eskiçubuk’un yazısı..)

Bu Zaman imanı kurtarmak zamanıdır. Bu Zaman şahsi ma’nevi zamanıdır. Bu Zaman adeta fetret devri denmeye sezadır.(Abdülkadir Haktanır)