Sürekli kusur arayan tenkid zihniyeti inanç esaslarına yönelirse ne olur? Belki kişinin inancını tamamen yok edip onu doğrudan inkâra düşürmez ama imanın o sıcak, taraftar ve itaatkar yapısını bozar. (Çetin Kılıç)

Haris açgözlü ve aceleci insan, bu fıtri basamakları teker teker tırmanmak istemez. Süreci atlayarak hedefe hemen ulaşmak ister. Hareketini fıtratın sırasına uydurmadığı için de genellikle muvaffak olamaz, hüsrana uğrar (Çetin Kılıç)

Hem kuantumun felsefi evren algısı hem de psikoloji ile inancın birleştiği o köprü, insanı hayrete düşüren muazzam bir uyum içindedir. Aslında her iki alan da farklı diller kullanarak bize aynı hakikati anlatır: “İçeride ne varsa, dışarıda o yankılanır.” (Çetin Kılıç)

İşte bu ifade, duaya ağırlık kazandırır. Çünkü mesele sadece bugün değildir. Asıl ihtiyaç, o büyük günde ortaya çıkacaktır. İnsan, dünyada günah işler; ama affın en hayati tecellisi ahirette belli olur.

Atsız’ın “sayıklama” dediği metinler, aslında aklın ve mantığın süzgecinden geçmiş birer ispat manzumesidir. Küçük Sözler’den Asâ-yı Musa’ya kadar her parça, kainattaki nizamı ve yaratılış gerçeğini pozitivist bilimlerin de onaylayacağı rasyonel bir dille ortaya koyar. Burada hurafe değil, “tahkiki iman” (araştırarak, delil getirerek inanmak) esastır. Bu, ferdin irade imtihanını kazanması için sunulmuş bir zihni disiplindir. Eminim Atsız bunu da görmemiş, anlamamış veya ne demişti “Sayıklama” tabirini kendi için kullanacakken Nursî için kullanmış. Atsız’ın sayıklamaları denilbilir.