Şefkat ve Gazapta Orta Yol

Kul olarak haddimizi bilmeli; merhamet ederken de, öfkelenirken de kendimizi Allah’ın adaleti, rahmeti ve gazabının önüne geçirmemeliyiz.

“Allah’ın rahmetinden fazla rahmet edilmez… Fazla şefkat elemdir…”

İnsan bazen çevresinde yaşanan acılara, musibetlere veya haksızlıklara bakıp kahrolur. İçindeki acıma duygusu o kadar büyür ki, adeta “Haşa, Allah neden buna izin veriyor? Ben olsam böyle yapmazdım” derecesinde kaderi tenkit edecek bir ruh haline bürünür. Kâinatın yaratıcısı ve mutlak şefkat sahibi olan Allah’tır. Bizim şefkatimiz, O’nun sonsuz rahmet deryasından sadece küçücük bir damladır. Kulun, Yaratıcıdan daha merhametliymiş gibi davranmaya kalkması hem inançsal açıdan bir yanılgı hem de ruhsal olarak taşınamaz bir yüktür.

Eğer Allah’ın izni ve hikmetiyle gerçekleşen musibetlere karşı İlahi rahmetten fazla merhamet göstermeye kalkarsan, dünyayı kurtaramayacağın için bu şefkat sende derin bir azaba, ümitsizliğe ve ruhsal eleme dönüşür. Elinden geleni yapmalı, gerisini O’nun rahmetine bırakmalısın.

“Allah’ın gazabından fazla gazab edilmez… “

Aynı denge, suçlulara, zalimlere veya kötülüklere duyulan öfke için de geçerlidir. Bir haksızlık karşısında adaleti istemek haktır; ancak öfkede sınırı aşmak insanı canavarlaştırır. İntikam hırsıyla, nefretle dolup taşarak Allah’ın koyduğu adalet sınırlarını çiğnemek, suçu cezalandırırken yeni suçlar işlemek “fazla gazaptır” ve ahlaken çirkindir.

Allah zalime mühlet verir, bir hikmetle cezayı erteler veya adaletini ahirete bırakır. İnsanın öfkeden gözü dönüp Allah’ın gazabından daha şiddetli bir gazapla ortalığı yakıp yıkmaya kalkması, adaleti tesis etmez; aksine zulmü besler. Öyle ise işi bırak o Âdil-i Rahîm’e.

Kainatta her şey hem sonsuz bir adalet hem de sonsuz bir şefkat dairesinde yürümektedir. Mazlumun uğradığı haksızlığa karşı içimiz sızladığında; Allah’ın o mazluma ahirette vereceği sonsuz mükafatı düşünüp teselli bulmalıyız. Zalimin yanına kar kaldığını gördüğümüzde; Allah’ın mühlet verdiğini ama asla ihmal etmediğini bilip öfkemizi kontrol etmeliyiz.

Vazifeni yap, sınırını bil, gerisini kainatın sahibine bırak. Ne Allah’tan daha merhametli olmaya çalışıp ruhunu yıprat, ne de Allah’tan daha öfkeli olmaya çalışıp zalimleş.

Çetin Kılıç

Kaynak:RNK