Maarifin Kalbinde İman Bir çocuğun gözyaşı, bir annenin duâsı, Rabb’in sonsuz rahmeti Ey Rabbim… Kalbimizdeki o minik kıpırtıyı Sen biliyorsun. Bir çocuğun okul koridorunda asılı fenerlere bakarken gözlerinin dolmasını, “Anne, bugün orucumu tuttum, Rabbim beni gördü mü?” diye sormasını… O an, iman kalbe düşer; bir damla gözyaşıyla, bir tebessümle yerleşir. Rabbimiz ne kadar güzel buyuruyor: “Allah, göklerin ve yerin nurudur…”[1] […]

Zihni berrak tutmak, kalbi korumak, hayali temiz tutmak ve toplumu ifsattan sakındırmak için…

Öyle bir hız ve haz asrında yaşıyoruz ki “hiç bir şey kararında kalmıyor”[1] Bu sebeple niyetimizi, amelimizi, âlemimizi, itikadımızı muhafaza etmeye çaba sarf etmeliyiz.

Risale-i Nur’da insanı içten içe çürüten en tehlikeli hallerden biri yeis (ümitsizlik) olarak tarif edilir. Yeis, insanın gelecekle bağını koparan, gayreti felce uğratan geçmişe gömen karanlık bir ruh hâlidir.

Unutmayın, bugün çocuklarımızın kalbine ekeceğimiz her bir değer tohumu, yarının daha güçlü, daha huzurlu ve daha müreffeh Türkiye’si için atılmış en değerli adım olacaktır. Bu sadece Türkiye için değil bir dünya için yatırım olacaktır. Kelebek etkisi gibi iyilik de kötülük de birbirini besleyip döngü oluşturur. Yatırım, önce insana, insanın da en hassas olduğu çağa yapılır. Bu yatırım manevi olarak akıl, kalp ve ruh merkezlidir.