Dünyanın kendi etrafında dönmesiyle gece gündüz, Güneş’in etrafında dönmesiyle de mevsimlerin meydana geldiğini bugün herkes biliyor. Dünya yaratıldığından beri bu kanun geçerli olmasına rağmen, insanların bu bilgiye ulaşmaları için maalesef çok uzun yılların geçmesi ve teleskopların icadını beklemek gerekmiştir. (Dr. Selçuk Eskiçubuk’un yazısı..)

Madem kendisinde bu sıfatlar yok neden kendine öyle hitap ediyor? İşte çok dikkat edilmesi ve hata edilmemesi gereken nokta burasıdır. Okurken veya birinden dinlerken “Vay be! O da böyleymiş.” diye düşünmeden önce fark etmemiz gereken bir ayrıntı var burada. Bediüzzaman bu sıfatları kendisi, şahsiyeti için kullanmıyor. Nefsi için kullanıyor. Ve nefis tüm bu sıfatlara sahiptir. Onda da bizde de… (Muhiddin Yenigün’ün yazısı..)

Elhamdulillah, Gambiyadaki Nur kardeşlerimizle akd-i uhuvvet etmeye, birbirimize teselli ve kuvvet vermeye vesile olan bu seyahatimizle bir kez daha gördük ki: Zahiren ehemmiyetsiz görünen küçük bir hizmet teşebbüsü ve niyeti, eğer Arş-ı Azam Sahibi Zatın en büyük Fermanının ayetleriyle ve o ayetlerin asrımızdaki en gür sadasıyla yankılanmışsa, en uzaklardaki kalplere de hayat verebilir, veriyor ve verecek inşallah.

Mevsim kış idi, Erek Dağı kar altında, Hayvanatla tohumlar, kış uykusunda
Üstad, inzivaya çekilmiş bir manastırda, Daim ibadetle meşgul dimdik ayakta
Hulus-u kalple dua etmekte, yüce Allah’a, Bu asrı temsil ediyordu, sanki kâinatta.. (Bekir Özcan’ın şiiri..)

Rabb-ı Rahîm’in insan kalbine yerleştirdiği, insanı heyecana ve harekete sevk eden, insanı gayrete ve cevelana yönelten bir duygu olarak aşk, elbette hayatlara bir renk, bir anlam katıyor ve açılmamış birçok duygu aşk ile açılıp olgunlaşıyor. Ne var ki, evlilik denen şey, aşkla başlayıp bitmiyor. Bir aile hayatının kurulmasında ‘gerek şart’ olarak kesinlikle önem taşıyan aşk, ‘yeter şart’ da olamıyor. Zira, yetmiyor! (Metin Karabaşoğlu’nun yazısı..)