“Beyefendi, niçin tabağınızı temizlemek için zahmette bulunuyorsunuz; bizim bulaşıkçımız var.” (Prof Dr. Mustafa Nutku’nun yazısı..)

Cümleleri monitörde ingilizcesinden okurken, ellerim klavyede ispanyolca olarak yazıyordum. Yazarken klavyedeki harflere bakmadığım için, sadece yazıyı okuyordum. Ancak birden farkettim ki, herzamankinden çok daha hızlı yazıyorum ve sanki birisi cümleleri bana söylüyor, ben de yazıyorum. Sübhanallah, ben sadece yazıyordum. Hatta yazdığım cümleleri Üstad’ın söylediğini duyuyordum…

Amerika Birleşik Devletlerindeki Risale Merkezimizi ziyaret eden gruptan Shaukhat Ali Kardeş, Burma Rohingya Müslümanlarının içinde bulunduğu kötü durum hakkında bilgilendirici bir konuşma yaptı. Bu kardeşimizin konuşmasından yapılmış alıntılar aşağıdadır. Halen Burma’da yaşayan Arakan Müslümanları ve özellikle de Rohingyalılar, önceden planlanmış bir soykırıma, etnik temizliğe ve son derece kötü insaniyet şartlarına maruz kalmış durumdadırlar.

“Ey Benî Abd-ül-Eşhel, siz beni nasıl tanırsınız?” dedi. Onlar da hep bir ağızdan, “Sen bizim reisimiz ve büyüğümüzsün, biz sana tâbiyiz.” dediler. Sa’d bin Muaz, onların bu sözleri üzerine, “O hâlde hepinize haber veriyorum. Ben Müslüman olmakla şereflendim. Sizin de Allahü teâlâya ve O’nun Resul’üne iman etmenizi istiyorum. Eğer iman etmezseniz sizin hiçbirinizle konuşmayacağım, görüşmeyeceğim…” dedi.

Birazdan yağmur diner. Annenin elinde çamaşır sepeti, birlikte yürürler. Şu söz annenin kulaklarında çınlar. “Anne merak etme ben senin yanındayım”…