“Bizim vazifemiz müsbet hareket etmektir. Menfî hareket değildir. Rıza-yı İlahîye göre sırf hizmet-i imaniyeyi yapmaktır, vazife-i İlahiyeye karışmamaktır. Bizler asayişi muhafazayı netice veren müsbet iman hizmeti içinde herbir sıkıntıya karşı sabırla, şükürle mükellefiz.” [Muhammed Numan ÖZEL]

Demek imandan sonra inkâra sebep olan şeyler; dünya zevklerini tercih edip ahiret hayatını unutmak ve orası için ibadet ederek çalışmamak ve yine dünya için rastgele günahlar işleyip tövbe etmemek ve aldırmamaktır. Allah hepimizi bu gibi durumlardan muhafaza eylesin ve;  “Ey iman edenler! Allah’tan ona yaraşır şekilde korkun ve ancak Müslümanlar olarak can verin.” (Al-i İmran, 3/102) ayetine göre yaşayabilmeyi nasip eylesin, Âmin! (Mehmet BİLEN)

İnsanın olduğu yerde, insanlar sayısınca farklı karakter ve mizaç sahipleri yadsınamaz bir gerçektir. Tek tip dayatma usulü olan şeyler ise daima kırgınlıklara ve zımni adavete ve inşikaka sebebiyet vermiştir. (Muhammed Numan ÖZEL)

Demek; Risale-i Nur, ASRIN DİMAĞINA KUR’AN’IN BİR DERSİ olarak, Kur’an’ın mertebe-i arşisinden nüzul edip ayinedar manevi bir tefsir-i Kur’an olduğu gibi;asrın tuğyan ve dalaletlerine meydan okuyarak,ortadan kaldırılmağa, deccalane bir dalaletle teşebbüs edilen HAKİKAT-I İSLAMİYETİ; en ulvi makamda ve SEB’AL-MESANİ külliyetinde ekmel bir tefsirle ortaya koyan Ferd-i Ferid-i Yekta Hazret-i Üstad Bediüzzaman Said Nursi (R.A),LEVLAKE LEVLAK’in ahlakına;Tarihçe-Hayat’ının şehadetiyle, ihlas-ı tamme ve a’zami takvası ile ayine olmuştur.

Hazret-i Üstadımızın a’zami sadakatta ve sıddıkıyet hassası ile mümtaz,hatta hususen Nur’un Kur’ani meslek-meşrebinin Hazret-i Üstadımızdan sonraki devamında, vasiyetteki hey’etle beraber en mümtaz hissesi olan Zatın, gazete lisanıyla gazeteci gibi gösterilmesi tuğyanına karşı bir tavzihten ibarettir.