Risale-i Nur nifak ve şikakı, tefrikayı, fitne ve fesadı kaldırıp; kardeşliği, uhuvvet-i diniyeyi, tesanüd ve teavünü yerleştirir. Risale-i Nur mesleğinin bir esası da budur. Risale-i Nur gurur ve kibir ve hodfüruşluk ve zillet gibi ahlâk-ı seyyieden kurtararak, tevazu’ ve mahviyet ve izzet ve vakar gibi güzel ahlâklara sahib kılar.

Şirke kapı açan, Allah’ın varlığını bilmemek değil. Allah’ın isimlerini bilmemek de değil. O isimlerin aynı Zat’ın isimleri olduğunu fark etmemek. Şirkin asıl menbaı bu. Yoksa her insan, her alanda, kendisinden daha üst bir gücün varlığını az/çok hissediyor ve kabul ediyor…
(Ahmet Ay)

Allah’ın varlığı vacibdir, yani varlığı zatındandır, ezeli ve ebedidir, olmaması muhaldir. Bütün mahlukatın varlıkları ise mümkin sınıfına girer, yani varlıkları Allah’ın var etmesiyle tahakkuk etmiştir, evvel ve ahirleri vardır, Onun yok etmesiyle de varlıkları ortadan kaybolur…
(Prof. Dr. Alaaddin Başar)

Risale-i Nur’un en muhteşem Tevhid bahislerinden biri, Bediüzzaman’a iftira atmak pahasına, Risale-i Nur’a “vahiy işlevinde bir ilham” statüsü vermek için nasıl çarpıtılır?
(ÜMİT ŞİMŞEK)

Ruh, maddi vücudu idare eden ilahi bir kanundur. Başka bir ifade ile ruh; Allah’ın kanunu, beden ise Onun mahlûkudur. Cenab-ı Hak, bu bedeni o kanunla tanzim ve idare ediyor. Ruh, tamamen soyut değildir…
(İbrahim Yardım)