Rabbimizi bize tarif eden üç büyük, küllî muarrif var. Birisi: Şu kitab-ı kâinattır ki, bir nebze şehadetini onüç lem’a ile arabî Nur Risalesinden Onüçüncü dersten işittik. Birisi: Şu kitab-ı kebirin âyet-i kübrası olan Hâtem-ül Enbiya Aleyhissalâtü Vesselâm’dır. Birisi de Kur’an-ı Azîmüşşan’dır (Abdülkadir Haktanır)

Hoş geldin Ya Resulallah, Hoş geldin dünyamıza,
Hoş geldin çağımıza, Hoş geldin aramıza (Ahmet TANYERİ)

Kardeş! Dikkatli ol, ahir zamanda yaşıyoruz, Müthiş düşmanlar karşısında, duruyoruz, Sıcaklık gitmiş bizden, ma’nen donuyoruz, Önümüzde cehennem var, biz unutuyoruz. (Abdülkadir Haktanır)

Hz. Ali (R.A.) “Bir insanın ahmak olduğunun iki alameti vardır.” diyor. Birisi lüzumsuz konuşur, ikincisi: “Kendisine ait olmadan veyahut sorulmadan meseleye karışır.” (Abdülkadir Haktanır)

Hem bir kitab-ı hikmet ve şerîat, hem bir kitab-ı duâ ve ubûdiyet, hem bir kitab-ı emir ve da’vet, hem bir kitab-ı zikir ve mârifet gibi; beşerin bütün hâcât-ı ma’nevîyesine karşı birer kitab ve bütün muhtelif ehl-i mesâlik ve meşârib olan evliyâ ve sıddıkînin, asfiya ve muhakkikînin herbirinin meşreblerine lâyık birer risâle ibraz eden bir kütübhâne-i mukaddesedir (Abdülkadir Haktanır)