İnsan ȃciz ve kusurlu olduğunu bilecek, hiç itiraz etmeden kabul edecek. Çünkü bu haslet insan için maddi ve manevi ilerlemenin en mühim bir sebebidir. İnsan için, Samedaniyetin aynası olmak kolay bir şey değildir (Abdülkadir Haktanır)

Oğlum bir hafta sonra evleniyor. Sorumluluk sahibi bir baba olarak ona öğüt vermem gerekiyor. Fakat bunu evde yapamam çünkü annesi ağız tadıyla öğüt vermeme izin vermez, sözü ağzımdan kapıp kendi devam eder. İş yerimden oğluma telefon açtım… (Abdülkadir Haktanır)

Risale-i Nur’un dört esasından birisi de şefkattir. Bediüzzaman Hazretleri, insanlara; hayvanlara hatta bütün mahlûklara karşı şefkatli davranmış, onlara acımış, zaman zaman küçücük sinek taifelerinin teleflerine mukabil ağlamıştır. Şefkatle birlikte sıddıkiyet ve samîmiyet düsturuna da son derece önem verirdi. (Rüstem Garzanlı)

Tekfir, günahkâr müminlerin kâfir olduğuna hükmetme hastalığıdır. Bu çok hassas ve tehlikeli konuda, âlimlerimiz şöyle bir ölçü getirmişlerdir:
“İman, kalbin kabulü ve dilin ikrarıyla sabit olduğu gibi, küfür de kalbin reddi ve dilin bunu ifade etmesiyle tahakkuk eder.”
(Prof. Dr. Alaaddin Başar)

Bediüzzaman Said Nursi’nin, hassaten Küçük Sözler’e, ‘temsilî hikayecikler’ ile başlayıp sonra hakikati bu hikayecikler üzerine bina ettiğini her okuru bilir. Bu hikayeciklerde bazen yol arkadaşları birbirleriyle konuşur, bazen yolun ikileştiği yerde duran bir adam onlara nasihat eder, bazen de nasihatçi farklı bir kimliğe büründürülür…
(Ahmet AY )