Sabahın seherinde Kâbe’yi geziyordum, Belki görürüm diye hep Sen’i arıyordum,
Oradan gelen geçen herkesten soruyordum,Canım özledi Sen’i Ya Muhammed Mustafa (Ahmet TANYERİ)

Zaman’la sınırlı olmayan mutluluk, asıl mutluluktur. Yoksa, biraz sonra, tavaya girecek olan balığın, zokanın ucundaki yemi kapmasındaki veya farenin kapana konulmuş kaşar peynirini dişlemesindeki birkaç saniyelik keyf, gerçek mutluluk değildir. (Abdül Hamit Oruç)

Peygamberimiz oldu, daha iki aylık, Her tarafa yuvarlanmaya başlar artık,
Üç aylık iken, day day durur, Oldu dört ay, duvarda yürür (Bekir Özcan)

Bediüzzaman Hazretlerinin muhteşem eseri Âyetü’l-Kübrâ’nın Mukaddimesinde yer alan, ancak Latin harfleriyle basılı nüshalarda bulunmayan kısım:

Dünyadaki hayatımız bize sanki pek uzunmuş gibi gözükse de ve dünyada ebedî kalacakmışız gibi, ömür sermayemizi değerlendirmekte bazen ihmaller göstersek de; onu sadece -bir Rebi-ül Evvel’in 12. Pazartesi günü gibi- yaşadığımız günden ibaret olarak varsaymamız, hakikî istikbalimiz ve ebedî menfaatlerimizin bizi beklediği âhiretimiz için daha faydalı olabilir…(Mustafa NUTKU)