İstanbul’da bir hastanede, 9 yaşında bir kız… İsmi: Esra… Hastalığı: Kanser… Hastalığı vücuduna yayılmış… O hasta halinde ve ölümün soluğunu her geçen an gittikçe daha da yakınında hissederek hayat yürüyüşünün son durağına yaklaşırken, hasta yatağında uyanık olabildiği zamanlar, devamlı olarak kitap okuyormuş. Bir akşam, okuduğu kitaptan başını kaldırarak, annesine: “ – Babamı çağırabilir misin, anne?” demiş. (Prof. Dr. Mustafa Nutku’nun yazısı..)

Tevrat, İncil ve Zebur’un ibareleri; Kur’an gibi i’cazları olmadığından, hem mütemadiyen tercüme tercüme üstüne olduğundan, pek çok yabanî kelimeler içlerine karıştı. Hem müfessirlerin sözleri ve yanlış tevilleri, onların âyetleriyle iltibas edildi; hem bazı nâdanların ve bazı ehl-i garazın tahrifatı da ilâve edildi. Şu surette o kitablarda tahrifat, tağyirat çoğaldı. (Abdülkadir Haktanır)

Çocuğun, ne başka meşgalesi, ne işi var,Fakat, kendisi ümitsiz, sanki her taraf kar,Her taraf geniş serbest iken, ona her yer dar,Bilmem nedendir, mutlu değil bizim çocuklar! (Abdülkadir Haktanır)

Halil Yürür ağabey, ‘Koca Halil’ olarak da bilinir. 1930 Antalya-İbralı doğumludur. 1983 yılından beri Eskişehir’de yaşayan Halil ağabey 1954 yılında Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri ile görüştü. Ciddi manada hizmetlerle hemhal oldu. Hizmetlerin yokluk döneminde cefa çeken ve teksir hizmeti döneminde teksir makinesiyle sürekli olarak bu hizmeti ifa etmek gayretinde olmuştur. Zübeyir ağabeyin de çok yakınında bulunmuştu. Hizmetin her safhasında en küçüğünden büyüğüne kadar ciddi manada emekleri var.

Ey Fahr-i Alemin gösterdiği doğru yoldan şaşanlar!Dünyanın fani metalarıyla gururlanıp taşanlar!Ve ey dünyamıza zararı olur korkususuyla, nur-u Kur’ân dan kaçanlar! (Abdülkadir Haktanır)