Yüzünde namaz izi gözüken bir insanın dünyalık işindeki üç kuruşluk bir menfaat için yalan söylemesi, dindarlığıyla tanınan bir insanın israfın bin türlüsüyle yüklü şatafatlı düğünlere yeltenmesi, başörtülü bir hanımın otobüsün ortasında çocuğunu eşek sudan gelircesine dövmesi, dindarâne bir görüntü içindeki bir âilenin fertlerinin yol ortasında birbirlerine kaba kelimelerle hitap edip kavgaya girişmesi.. (Metin Karabaşoğlu)

Feleğin tersine döndüğünü düşündüren tablolardı. Ateşe su, suya ateş diyenler; aydınlığı karanlık, karanlığı aydınlık diye tarif edenler vardı. Kök anlamı ‘barış’ ve ‘esenlik’le kardeş olan bir din, nicedir savaşla ve hatta terörle eşanlamlı olarak anılır haldeydi artık (Metin KARABAŞOĞLU)

“Bir kısmı yirmi ve otuz ve kırk ve altmış, hattâ seksen cild olarak muhakkikler tarafından yazılan yüzbinler tefsirler, Kur’anın câmiiyet ve hârikıyet-i lafziyesine kat’î bir bürhan-ı bahirdir.” (1)demiştir.

Tüm dualarımız çocuklarımızın salih amele işlemesi, amellerimiz de çocuklarımızın ahlakını güzelleştirmekte hissesiz kalmamasını temenni ederiz. Aslında: Nice olaylar ve konuşmalar vardır ki, çocuklarımızın ahlakına, şeref ve karakterine tesir eder de farkında olmayız (Abdülkadir Haktanır)

1920 yılında Konya Ermenek’te doğdu. O yıllarda eğitim almak çok zor olsa da Gündüzalp ortaokulu bitirdi. Risale-i Nur’larla tanışmadan önce Doğu ve Batı klasiklerini okumuştu. Bugünün ölçüleriyle bile entelektüel bir kişiydi (Abdülkadir Haktanır)