Kabirde yalnız, kimsesiz, karanlık, soğuk, dar bir haps-i münferidde bir tecrid-i mutlak içindeki tevahhuş ve me’yusiyetten tedehhüş ederken, birden Münker ve Nekir taifesinden iki mübarek arkadaş çıkıp geldiler (Abdülkadir Haktanır)

Ben 33 sene kadar yedi federeden oluşan Yugoslavya’nın Sırbistan federesinde Sırplarla beraber yaşadığım için bazı hatıraları sizlerle paylaşmak istiyorum. İkinci cihan harbi bitene kadar, yani 1945 senesine kadar oralarda Allah’a inanan Hıristiyan dinine bağlı kraliyet idaresi hakimdi (Abdülkadir Haktanır)

Dünyaya, zevke, keyfe tenezzül etmemekle Nurlardaki ihlas ve istiğnayı muhafazaya mükelleftin ve bu asırda *Yestehibbûn-el hayât-ed dünyâ*sırrıyla dünyayı dine tercih etmek ve bilerek elması şişeye tebdil etmek olan hastalığa, Nur vasıtasıyla çalışmağa vazifedardın (Abdülkadir Haktanır)

Pek Muhterem sitemizden hissedar olan kardeşlerim! Bizler Allah’ımıza karşı ne kadar şükürle borçlu olduğumuzu ve lazım olan şükrü bi hakkın ifa edemediğimizi kabul etmek bizim için büyük bir şereftir. (Abdülkadir Haktanır)

Gece vakti ise, hem kışı, hem kabri, hem âlem-i Berzahı ifham ile, ruh-u beşer rahmet-i Rahman’a ne derece muhtaç olduğunu insana hatırlatır. Ve gecede teheccüd ise, kabir gecesinde ve Berzah karanlığında ne kadar lüzumlu bir ışık olduğunu bildirir, ikaz eder (Abdülkadir Haktanır)