Üstad faytonla kırlara çıktığı zamanlarda, O’nu birkaç uçak takip ediyor havalarda,
Ne zaman ki bu kırlardan evine geri döner, Takipteki tayyareler oraları terk eder (Ahmet TANYERİ)

Ömür denen şu bilmece, Hep akıyor gündüz gece,
Ne çabuk geçti şu zaman, Hayat çok zor ve çok yaman(Ahmet TANYERİ)

Ben ölünce sakın ha! Ardımdan ağlamayın, Bağırıp çağırarak karalar bağlamayın,
Evet, günahkâr kulum kusurlarımsa çoktur, Ama Allah’ın rahmi onlardan daha çoktur(Ahmet TANYERİ)

Ben bir garip neferim, Gariplerledir yerim,
Gönlüm ziyaya muhtaç, Işık ve nurlara aç (Ahmet TANYERİ)

Şu kısacık hayatta, Ne gamım var ne keder, Her yerde her hususta, Bana Allah’ım yeter (Ahmet TANYERİ)