Çoktan kurudu gözlerim, Bitti tükendi sözlerim, Her an yolunu gözlerim, Resulüm özledim Seni.
Özledim Seni yıllardır, Görmedim hayli zamandır, Sinemde kor ateş vardır, Resulüm özledim Seni.

Barla Nahiyesinde de tarassut altındaydı, Çok şiddetli bir istibdat ve zulüm altındaydı.
Barla’ya nefiy sebebi O’nu konuşturmamak, Kalabalık şehirlerden O’nu uzaklaştırmak.

Şeytana kanma, Ona aldanma, O bir iblistir, Murdar ve pistir.
Fikrine uyma, Zikrini duyma, Ona hiç bakma, Kafana takma.

İstanbul’daki Bayezid Camisine gitmiştim, Oradaki hafızlardan Kur’anı dinlemiştim.
Camide bulunan hafız ayetler okuyordu, Okuduğu bir ayette Kur’an şöyle diyordu.

Rüya gibi geldi geçti, Yıldırım hızıyla zaman, Bir var idim bir de yoktum, Yaşamış mıyım? Ne zaman?
Daha dündü çocukluğum, Nerde varlığım yokluğum, Ne açlığım ne tokluğum, Yaşamış mıyım? Ne zaman?