“Doğru çocuk” yetiştirmek isteyen anne-babalara yıllardır öneriler yapıp durdum. Sanırım yeteri kadar etkili olmadı. Bu kez tersinden deneyeceğim: “Kötü çocuk” yetiştirmek isteyen anne-babaların neler yapması gerektiğini yazacağım…

İman yanmaktır. İman eğitimi yanma eğitimidir, yürek eğitimidir, ”akleden ve hisseden bir kalp” inşasıdır. Yanma seviyemiz ölçüsünde yol kat edilen bir eğitimdir. Kalbi hisseder hale getiren bir eğitimdir. Yoksa bir et parçası olan kalp hissetmekten acizdir.

Ergenlik çağına giren çocuğun nasıl düzenli namaz kılacağı konusu dindar ailelerin en büyük kaygılarından biri. Daha önceki bir yazıda geçtiği gibi, ana baba olarak ergenlik çağına kadarki uzun süreçte çocukta “bir iman ve İslam binası” inşa etmekten yana olduğumu söylemiştim.

Bu ülkede çocukların en çok nerede, ne tarafından kötüye kullanıldığı sorusu sorulsa, kimsenin tahmin edemeyeceği bir cevap çıkar ortaya: Televizyon. Evet, televizyon. Senai Demirci yazdı…

Anneyi anne yapan onun şefkati ve fedakârlığıdır. Annelerdeki bu iki his yani şefkat ve fedakârlık hisleri geliştirilir ve yerinde kullanılırsa, anne gerçek anneliğini yapmış olur. Şimdi bu hislerin nasıl geliştirilmesi ve kullanılması gerektiği üzerinde duralım.