Bu mücadele, insanın kendi iç dünyasında, nefsiyle ve şeytanla olan mücadelesidir. İman edenler, bu mücadelede nefislerine ve şeytana karşı direnerek Allah’ın rızasını kazanmaya çalışırlar. Bir insan için hakiki manada Melhame-i Kübra budur. Belki diğerinde fiziki bir savaş söz konusu olur ve insanın dünya hayatını tehdit ederken, bu manevi olan ebedi hayatı tehdit ettiği için daha önemlidir.

İtikad, insanın ruh hali ve beden sağlığı üzerinde doğrudan ve dolaylı etkiler yapar. Bu etkiler, kişinin koku algısına, yaydığı kokuya ve hatta çevresindeki kokuları algılama biçimine kadar uzanabilir. Manevi temizlik ve arınma, güzel koku ile somutlaştırılırken; olumsuz bir ruh hali ise, kötü kokuya neden olabilir. Kendim bir çok insandan bu olumsuz kötü kokuları hissedebiliyorum. Hatta öyle ki neredeyse istifra ettirecek kadar ağır olduğu oluyor bu kokuların.

Bediüzzaman Said Nursî’nin “Uhuvvet Risalesi” olarak bilinen Yirmi İkinci Mektup’u yazmasının arkasında hem tarihî hem de imanî sebepler bulunmaktadır. Bunları ele alalım.

İslam tefekkür tarihinde marifetullah yani Allah’ı tanımak ve bilmek, en yüksek ilim ve en yüce gaye olarak kabul edilmiştir. Bu sebeple nice eserler telif edilerek insanlığa ve İslamiyet’e hizmet edildi.
İnsan, iman yoluyla Allah’ı tanır; marifetullah ise bu tanımanın derinleşmesi, imanın kuvvetlenerek inkişaf etmesi ve kemale ermesidir. (Muhammed Numan ÖZEL)

Bediüzzaman Said Nursi, İslam âlimi ve mütefekkiri olarak, insan hayatının her yönünü Kur’an ve Sünnet ışığında değerlendirmiştir.
(Muhammed Numan ÖZEL)