“Hazreti Yakup Aleyhisselam’ın, Yusuf Aleyhisselam’a karşı şedit ve parlak hissiyatı, muhabbet ve aşk değildir; belki şefkattir. Çünkü şefkat, aşk ve muhabbetten çok keskin ve parlak ve ulvi ve nezihtir ve makam-ı nübüvvete layıktır.

Ailenin bütünlüğünü tehdit eden maddi, manevi olumsuzluklara karşı birlikte mücadele edilir; çünkü söz konusu olan Allah’ın emanet ettiği o aileyi bütün ferdleriyle saadet-i ebediyeye çıkarmak vazifesidir. Anne babanın bu durumda hemfikir olması, sorumluluklarının farkında olması, yeni nesle en iyi eğitimi vermek için daim istişare ve gayret içinde olması gibi yüksek şuur ancak ebedi hayatta devam edecek bir beraberliğin hatırına mümkündür.

Hanımın en esaslı özelliği olan şefkat ve yüksek ahlakına bina edilse muhabbet, harici sebeplerle sarsılmaz, tersine şefkatiyle, müdebbirliğiyle, hayat yükünü paylaştığı için eşinin muhabbetini daha ziyade celbeder.

Yüce Allah’ın adıyla, başlayalım her söze, Ebediyen zeval olmaz, O’na ağlayan göze.
O ilâh ki esirgeyen ve de bağışlayan Zat, O’na açılan ellere, vermektedir kat be kat.

Hanımların rahat edip hürmetle anıldıkları ortam, evleri ve aile hayatlarıdır. Fıtraten hassas ve nazik olarak yaratılmış hanımlar ailedeki manevî, hissî paylaşımları yönlendiren, geliştiren, ferdler arasındaki akışı sağlayan birer nazenin şefkat aynalarıdır. Ekmek kavgasının kıyasıya yaşandığı ortamlara…