“Risale-i Nur’u anlamıyoruz” diyorlar. Kelimeleri zormuş, anlamak imkansızmış. Lügata bak, kelimeyi yerine koy, sonra paragrafı anla… Nereye kadarmış? Bu işin bir püf noktası yok muymuş? Daha “rahat” ve daha “kolay” bir yolu yok muymuş bu Risaleleri anlamanın? Ben başkasını bilmem, kendimi bilirim. “Kendini bilen Rabbini bilir” demiş erenler… Ben nasıl Risale-i Nurlarla tanıştığımı, nasıl anlamaya başladığımı anlatayım Risaleleri, gerisini siz takdir ediverin… (Asuman Kılıç’ın yazısı..)

Bir kuyumcu vitrinini süsleyen altın takıların nasıl yapıldığını, o güzel şekillere nasıl kavuştuklarını hiç düşündük mü? En başta sadece kuyumcu ve cevher vardır. Sonra kuyumcu cevhere vereceği şekli belirler. Modele göre kullanılacak yöntem de farklılık gösterir. (Muhiddin Yenigün’ün yazısı..)

Hhayat-ı içtimaiyede çok tecrübelerle mahiyeti bilinmeyen, benim vârislerim genç Said’lerin bir kısmını Nur’un zararına iftiralarla çürütebilirler diye o telaştan bu ehemmiyetsiz hayatımı ehemmiyetle muhafazaya çalışıyorum. (Muhammed Numan ÖZEL)

Risale-i Nurların hem şahsî mütalaasına hem halkla müzakeresine faydası çok olan çalışmalardan biri bu Mukabeleli Risale-i Nur çalışmalarıdır.

Mahşer bir beyderdir kaidesince harman ve hasat zamanında buğdaylarımızın yanık olduğunu fark etmemiz neticesinde hasattan da söz etmek mümkün olmayacaktır. (Muhammed Numan Özel)