Unutmayalım ki, “kün feyekûn” emrine sahip olan Sultan-ı Cihan’a acz tezkeresiyle dayanan bir kul için hiçbir şey ağır değildir. Yeter ki biz, gül gibi tevekkül edelim; çiçek gibi teslim olalım.

Kusurlarla yüzleşmek, hayatımızın aydınlanmaya ihtiyacı olan loş odalarına fener tutmaktır. Bu feneri tutan el, tevazû ile donanmıştır. Bugün, aynaya bakıp sadece parlak yanlarımızı değil, gölgelerimizi de kucaklama vaktidir. Unutmayalım ki, bizi daha iyi insan yapan şey, düştüğümüzü inkâr etmek değil, kalkıp o hatadan ders çıkarmayı bilmektir.

Mübah (yapılması ve terk edilmesi serbest olan) ile günah (yasaklanmış, yapılması durumunda ceza gerektiren fiil) kavramları, İslâm fıkhında birbirine tamamen zıt hükümlerdir.

Üstâd’ımız Bediüzzaman Hazretleri, Risale-i Nur Külliyatı’nda bu zaman insanına lazım olan her şeyden az çok bahsetmiştir. Bazısını çok detaylı bazısını da hülâsa olarak te’lif etmiştir.

Modern dünyanın koşuşturmacası içinde, her birimiz zaman zaman kendimizi bir sorgulamanın eşiğinde buluruz: Gerçek huzur nerede? Daha fazla konfor, daha büyük evler, daha lüks arabalar ya da bitmek bilmeyen bir tüketim çılgınlığı mı bize aradığımız tatmini verecek? Yoksa asıl mutluluk, daha azda, daha sakin bir yaşamda mı saklı?