Risale-i Nur’u daha iyi kavrayabilmek için kendimizi ciddi, hatta insafsız denemelere tabi tutarak, sınırlarımızı zorlamalıyız. Okuduklarımızı sindirebilmek için gün boyu her fırsatta hatırlamalı, yaşadıklarımıza tatbik etmeye çalışmalıyız.
20. Hatırlamak, yaşamak için okuyalım, unutmak için değil.

Ey şekva eden hasta, En başta senin hakkın
Şekva değil şükürdür, Can senin değil Hakk’ın

Yakını vefat eden kimselerin taziyelerinde bulunmak, onlara yemek götürmek hem dinimizin hem insanlığın hem de sosyal ve içtimai hayatın gereğidir. İnsanlığa rahmet olarak gönderilen Peygamberimiz (asm) Cafer bin Ebi Talib’in şehit olduğu haberi alınca, “Cafer’in ailesine yemek götürün” emredilmiştir.

İnsan hayatının da bir gayesi olmalıdır. Hayatın tam ve mükemmel saadeti bazı şeylerin anlaşılmasından geçer.

Ma’nâ cihetinde, Bursa’nın Uludağ’ına çıktın, Çünkü takliden değil, tetkik ederek Nuru seçtin,
Fâni dünyada nice meşru huzuzattan göç ettin, Burada büyük gayretle nurlanıp çoğunu geçtin.