İnsan demek o kadar ihatası ve kapsama alanı geniş olan bir tabirdir ki hakkında on sekiz bin alemin envaı kadar yazılar yazılması, sarf-ı kelam edilmesi akıldan uzak değildir. Tabiki bu donanıma/background’a sahip olmak gerekir. Background nispetinde insanda iz’an ve iltizam hasıl olmaktadır. Bu ister şahsi ister içtimai isterse siyasal meselelerde olsun netice aynıdır. İnsanın istikameti background’u nispetindedir. (Muhammed Numan özel)

Âd Kavmi, Yemen’de Hadramut civarında Ahkâf adındaki bölgede yaşıyordu. Allah bu kavme yeşil vadiler, bereketli topraklar, hayvanlar ve nesiller ihsan etmişti. Uzun boylu, iri yapılı ve güçlü olan bu insanlar, işlek yolların kenarlarına sağlam binalar ve muhteşem saraylar yapmışlar ve kendilerini tamamen sefahat ve eğlenceye vermişlerdi. (Mehmet Abidin Kartal)

Sadakat öyle yaralanmış, öyle zayi olmuş ki, daha az evvel dünyaları mahbubuna feda eden, şiirler yazıp döken, aşkı için evlerini terkeden, lisanı halleri; “Anam babam sana feda olsun, Ya sevgilim” söyleyen zatlar daha kırkı çıkmadan boşanmanın bahanelerini arar oldu. (Ali Said Tuğrul)

Bazıları, iman, ihlas, sıdk, şevk, acz, fakr, şükür, uhuvvet gibi hasiyetlerden ibaret olan saf, arı duru olan hizmeti yapıp neticeyi Allah’dan isteyecekleri yerde, kafilenin reisliği, otobüsün şoförlüğü, yolcuların sözcülüğünü sen yapacaksın , ben yapacağım diyerek , kelle paça öyle zorlu ve ısrarlı bir kavgaya tutuşurlar ki, sorma gitsin.(Abdülhamid ORUÇ)

İnanan ile inanmayan sınıfları Hz. Âdem’in ilk kuşak çocuklarından beri mevcuttu. Bir kısım Rabbini bildi, tanıdı, kabul etti, diğer kısım şeytanın ve nefsinin gazına geldi ve isyan etti. Vicdanını rahatlatmak ve suçluluk duygusundan kurtulmak için de “Ben isyan etmedim ki! Zaten isyan edebileceğim biri yok!” şeklinde kendini avuttu… (Muhiddin Yenigün)