Son zamanlarda bir kısım modernist ve mezhepsiz kişiler, lüzumsuz yere kelimeleri eğip bükerek, hatta salevat getirmenin “lüzumsuz bir yalakalık ” olduğunu ileri sürerek, İslamın her güzelliğini basitleştirmek, değersiz kılmak için, Efendimize salevat getirmenin bile aleyhinde bulunuyorlar…(Abdülhamit Oruç)

Bediüzzaman’a göre İlâhî rahmetin semasından gelen (inen) apaçık nimetler için Kur’an’da bu ibare kullanılmaktadır. Nitekim Kur’an’da koyun keçi, inek, deve gibi hayvanlar için de indirme (enzelna) ifadesi tercih edilir. Kur’an âyetleri birden fazla mânâ tabakalarına sahip olduğuna göre demirin ‘gökten fiziksel olarak indirme’ şeklinde bir anlamı da olmalı değil mi?..

Bir zamanlar, Erzurum ilinin bir köyünde, kendi halinde yaşayan bir adamcağız vardı. Kunduracılık yaparak geçimini temin ederdi. Kazanndığından bir kısmını da kenara ayırmayı adet edinmişti. Adamcağızın bundan muradı, bir kere çıktığı hac yolculuğuna bir kere daha çıkmaktı…

Allah Resûlü hasta yatağında soğuk terler döküyor. Hazreti Aişe’nin gözü yaşlı, Hazreti Ebu Bekr’in başı yerde, Kainatın Efendisi ebedi yolculuğun eşiğinde son nefeslerini sayıyor. Medine soluk almadan bekliyor.

…Birinci Söz’de, sudaki aksimizin ilk simasıyla tanışırız. “Mağrur”uzdur; ‘kendimizi kendimize malik’ bilerek, ‘kendi başımızaymışız’ zannederek aldanmışızdır. Elimizin asla erişeyemeceği sınırsız ihtiyaçlar içindeki, elimizle karşı koyamayacağımız nihayetsiz düşmanlar ortasındaki sûretimizi görünce, gurur ayinesinden yansıyan ‘ene’miz dağılır…