Cenabı Allah’tır âlemlerin Rabb-ı, Hazreti Âdem(a.s) kâinatın ilk insanı,
Allah’ın sonsuz hikmetine bir bak, İlk nuru, ilk insanı nasıl yaratacak? (Bekir Özcan)

İnsan secde-i şükran borcunu, bilecektir, Gurura paydos, lüzumunu his edecektir..
Kulun yüce makamı, nedir öğrenecektir, Allaha şükür borcunu, ifa edecektir..
Ona karşı eğilen o baş, yükselecektir, Böylece, kêmale erdiğini bilecektir. (Abdulkadir Haktanır’ın şiiri)

Üstad, Barla’da ulu çınar ağacı ile tanışır, Bütün gizli sırlarını birbiriyle paylaşır,
Daim üstadın zikrine eşlik eder, koca çınar, Çınarın yerine gözyaşı döker, tarihi pınar (Bekir Özcan)

İmanı zaafa uğrayan gençler o tehlikeden kurtulmak için, ya Allah’ın rahmeti ile ön yargıdan kurtulup, gururunu bırakıp, ciddi bir arayış içerisinde olacak, veya bir hayırsever onu kolundan tutup kurtuluş yolunu gösterecek, veya herhangi kimse onun hakikati öğrenmesine sebep olacak ki kurtulsun (Abdulkadir Haktanır)

Bizim bir deremiz vardı. Duru akardı. İnce bir sancı gibi kıvranırdı vadilerin koynunda. Dokunulmamıştı. Kaynağından geldiği gibiydi. Sevmiştik. Sevindirirdi bizi her uğradığımızda. Kâğıttan gemilerimizi yüzdürürdük gölcüklerinde. Balıkları vardı. Ve küçük yengeçleri ve körpecik yosunları. Serinlik kokardı. Denize koşardı. Minnetsizdi. Almaz; verirdi… (Senai Demirci’nin yazısı..)