Cenab-ı Hakk’a vâsıl olacak tarîkler pek çoktur. Bütün hak tarîkler Kur’andan alınmıştır. Fakat tarîkatların bazısı, bazısından daha kısa, daha selâmetli, daha umumiyetli oluyor. O tarîkler içinde, kasır fehmimle Kur’andan istifade ettiğim “Acz ve fakr ve şefkat ve tefekkür” tarîkıdır. (Abdülkadir Haktanır)

Merak yüzünden ve âfâkî hâdisatın verdiği sarhoşane gafletten zevk alan bîçareler! Eğer insanın fıtratındaki merak, insaniyet damarıyla sizin farz ve lâzım vazifeniz zararına, o hâdise o geniş boğuşmalara sevkediyor. Bu da bir ihtiyac-ı manevîdir, fıtrîdir derseniz ben de derim… (Abdülkadir Haktanır)

İnsana bahşedilen benlik emaneti, en büyük gerçeği tanıyıp bulma yolunda ona verilmiş mukaddes bir armağandır. Vazife biter bitmez de taşa çalınıp kırılması gerekli olan bir armağandır. Böyle yapılmadığı takdirde kabarır, şişer ve sahibini yutacak bir ifrit haline gelir. (Abdülkadir Haktanır)

Ucub, Kibir ve gurura çok yakın bir haslet ise de, kibirden biraz farklıdır. Ucub’lu olan “kendini bir şey sanmak, kendini beğenmek ameline güvenmek, yaptığı hayırlarla gururlanıp o ameller kendini kurtaracağına inancında olmak” şeklinde tarif edebiliriz. (Abdülkadir Haktanır)

Kibir, kendine büyüklük taslamak, manasına gelir. Dinî bir tabir olarak, İslam ahlakına ve kişinin kulluk edebine uymayacak şekilde kendisini diğer insanlara karşı büyük sayması demektir. (Abdülkadir Haktanır)